معاون پژوهشی پژوهشگاه هوافضا با اشاره به پرتاب موفق‌آمیز راکت ایرانی «کاوش -2» در هفته گذشته از پیگیری پرتاب نخستین راکت ایرانی حامل موجودات زنده به فضا در آینده خبر داد.به گزارش ایسنا، «دکتر محمد ابراهیمی» با اشاره به برنامه‌ریزی برای پرتاب راکت‌های کاوش 3، 4 و راکت‌های دیگر از پیگیری اعزام موجودات زنده از قبیل حیوانات کوچک مثل موش برای آزمایش‌های علمی و همچنین انجام تست‌های نجومی و تست تجهیزات پیشرفته ساخت داخل در این ماموریت‌ها خبر داد و گفت: «پژوهشگاه هوافضا آمادگی پیگیری این اهداف را داشته و در حال مذاکره در این زمینه‌ها هم هستیم»

 بقیه در ادامه مطلب

در طول چهار و نیم میلیارد سال گذشته، اجرام آسمانی فراوانی به زمین برخورد کرده که تنها آثار 150 نمونه از آنها در سطح زمین دیده می‌شود. بقیه آنها یا از بین رفته یا مدفون شده‌اند.

بهنوش خرم‌روز: نگاهی به سطح بسیاری از اجرام منظومه شمسی نشان می‌دهد که در گذشته، برخوردهای شدید و متعددی با سطح آنها انجام شده است. اگر زمین نیز مانند ماه و بسیاری از قمرهای دیگر منظومه فاقد جو و فعالیت‌های پوسته‌ای بود، همانند سطح ماه مملو از گودال‌ها و حفره‌های مختلف بود؛ اما وجود جو، فرسایش و فعالیت‌های زمین‌شناختی سبب شده است بسیاری از این آثار فرسوده شده و از بین بروند یا زیر لایه‌های متعدد پوسته زمین دفن شوند. درحال حاضر تنها 150 گودال ناشی از برخورد اجرام آسمانی روی زمین شناخته شده است که اغلب آن‌ها به شدت فرسایش یافته‌اند. اما هنوز تعداد کمی از آن‌ها را می‌توان در عکس‌های هوایی ارسال شده از ماهواره‌ها به خوبی دید

بقیه در ادامه مطلب

این شهاب سنگ که نامش را آلن هیلز گذاشته اند، از زمان سقوطش موضوع بحث های داغ علمی بوده است.
برخی از کارشناسان سازمان فضایی آمریکا (ناسا) می گویند درون این شهاب سنگ می توان نمونه هایی فسیل شده از ارگانیزم های زنده یافت که در اعماق مریخ زندگی می کنند. در این میان ویکی همیلتن و همکارانش در دانشگاه هاوایی با بررسی تصاویری که مریخ پیمای مارس گلوبال سرویر و مریخ پیمای مارس اودیسه فرستاده اند تطابق دقیقی بین ترکیبات معدنی شهاب سنگ هیلز و منطقه ای روی مریخ که دره های عمیقی دارد پیدا کردند. این دو مریخ پیما هم اکنون در مدار سیاره بهرام هستند. دانشمندان احتمال می دهند در این ناحیه بقایای موجودات زنده یافت شود، و بازدید از این منطقه دره ای نیز در زمره برنامه های سفینه بعدی ای است که به سمت مریخ روانه خواهد شد.

فضانوردان شاتل اندیوور در هنگام راهپیمایی فضایی کیف تجهیزات خود را گم کردند.

به گزارش فارس، فضانوردان شاتل اندیوور روز گذشته برای انجام نخستین راهپیمایی فضایی خود از ایستگاه بین‌المللی فضا خارج شدند و در حین انجام این راهپیمایی، کیف تجهیزات یکی از فضانوردان در فضا رها شده و گم شده است. 

«هایده استفانی‌شین پایپر» فضانورد شاتل اندیوور روز گذشته در حالی که تازه شروع به کار بر روی صفحات خورشیدی این ایستگاه کرده بود، کیف خود را در فضا از دست داد. 

به گزارش خبرگزاری فرانسه، ناسا در مأموریت شاتل اندیوور 4 راهپیمایی فضایی را پیش‌بینی کرده بود که با گم شدن این کیف، امکان دارد در این مأموریت تغییراتی ایجاد شود. 

ناسا اعلام کرد: «استفانی‌شین پایپر» به همراه «استو بوون» با دو کیف تجهیزات در ساعت 20:33 دقیقه به وقت جهانی از ایستگاه فضایی خارج شدند و بعد از راهپیمایی 6 ساعته در ساعت 1:01 بامداد به وقت جهانی تنها با یک کیف، به داخل ایستگاه برگشتند. 

با توجه به این‌که یکی از کیف ها در ابتدای این راهپیمایی فضایی گم شد، اما مأموریت همانطور که پیش‌بینی شده بود با موفقیت انجام شد و صفحات خورشیدی به طور کامل تعمیر شد. 

ناسا این کیف گم شده را در فضا دنبال می‌کند تا بتواند آن را پیدا کند زیرا این کیف در نزدیکی ایستگاه فضایی و شاتل گم شده و می‌تواند برای فضاپیماها خطرناک باشد و با آن‌ها برخورد کند. 

شاتل «اندیوور» طبق برنامه‌ریزی انجام شده در ساعت‌ 19:55 دقیقه ‌جمعه 24 آبان به وقت محلی (00:55 ‌شنبه به وقت جهانی) از مرکز فضایی کپ کاناورال در فلوریدا به فضا پرتاب شد و سفر خود به ایستگاه بین‌المللی فضا را آغاز کرد و بعد از طی مسافتی معادل 360 کیلومتر (223 مایل) روز دوشنبه به ایستگاه بین‌المللی فضا رسید. 

بر طبق برنامه‌ریزی ناسا قرار است؛ فضانوردان در طی این مأموریت ظرفیت ایستگاه فضایی را از سه فضانورد به 6 خدمه افزایش ‌دهند. همچنین در این مأموریت، سیستم جدید گردش آب که در حدود 250 میلیون دلار است بر روی این ایستگاه نصب خواهد شد. همچنین جای خواب جدید فضانوردان نیز در این مأموریت بر روی ایستگاه فضایی نصب می‌شود. 

یکی دیگر از فعالیت‌های مهمی که در این مأموریت انجام می‌شود، تعویض توالت ایستگاه فضایی است زیرا این توالت مدتی قبل خراب شده بود و خدمه این ایستگاه را با مشکلات زیادی مواجه کرد. 

ایستگاه بین‌المللی فضا پروژه بین‌المللی است که در ساخت آن کشورهای آمریکا،‌ ژاپن، روسیه، کانادا و 11 کشور اروپایی سهیم هستند

در یک تقسیم‌بندی کلی می‌توان جهان هستی را به سه منطقه فضای خاکی، فضای جوی و فضای بیرونی تقسیم کرد. فضای خاکی بخشی از جهان را تشکیل می‌دهد که مولکولهای جامد با گرد آمدن در کنار هم جرمی سماوی را تشکیل داده باشند. فضای جوی قسمتی از دنیا است که چگالی مولکولهای گاز در آن به قدری است که نمی‌توان آن فضا را تهی فرض کرد. جو ناهید، زمین، بهرام یا قسمت اعظم سیاره‌های مشتری گونه مانند مشتری، کیوان و اورانوس از این دسته هستند. اما فضای بیرونی منطقه‌ای است که علی‌رغم تصور عامه مردم خالی و تهی نمی‌باشد بلکه چگالی مواد در این ناحیه بسیار اندک است. در فضای بیرونی غالباً گاز هیدروژن، یونها، ذرات تشکیل دهنده اتم (الکترونها و پروتنها) و گاهی اوقات غبارهای فضایی یافت می‌شود اما میزان این مواد در گستره عظیم این منطقه چونان کم است که می‌توان به نسبت فضای خاکی و یا جوی، آنجا را تهی فرض کرد.

بقیه در ادامه مطلب

به گزارش خبرگزاری مهر، اخترشناسان با استفاده از دوربینی فوق حساس موفق به تعیین دقیق اندازه سیاره ای در اطراف یک ستاره دوردست شده و دریافتند که این سیاره یکی از متراکم ترین سیاراتی است که تا به حال در کهکشانها یافته شده است.

سیاره مورد مطالعه WASP-10b نام داشته و قطر آن به شکلی غیرطبیعی بزرگ است. افزایش دقت در اندازه گیری ابعاد این سیاره که در فاصله 300 سال نوری از زمین قرار دارد باعث کشف تراکم بالای آن توسط دانشمندان شده است.

دقت دوربین مورد استفاده توسط دانشمندان موسسه نجوم دانشگاه هاوایی به میزانی است که می تواند عبور یک حشره ریز را از مقابل یک پنجره روشن در فاصله هزار و 600 کیلومتری ردیابی کند. این دوربین از ردیابهای جدیدی استفاده می کند که در بزرگترین دوربین دیجیتال در جهان-Pan-STARRS - مورد استفاده قرار گرفته است.

این دوربین بر روی تلسکوپ 2.2 متری در ماونا کی در هاوایی نصب شده است و محققان بر این باورند که با استفاده از آن می توانند ابعاد جهان خارج از سیاره زمین و خارج از منظومه خورشیدی را به منظور کشف سیاره هایی زمین مانند مورد بررسی قرار دهند.

بر اساس گزارش یاهو، محققان اعلام کردند که سیاره WASP-10b با وجود اینکه تنها 6 درصد از مشتری بزرگتر است اما حجمی سه برابر آن داشته و به همین دلیل یکی از متراکم ترین سیارات در جهان شناخته شده است.

ایران در حال برنامه ریزی برای فرستادن یک حیوان به فضا است. بر اساس اظهارات محمد ابراهیمی از مرکز تحقیقات هوافضای ایران، در آینده ی نزدیک کاوشگر 3 و 4 با بردن حیوانات به سوی فضا شرایط پروازهای انسانی به فضا را آزمایش می کند. در 6 آذر ماه ایران دومین موشک فضایی خود را با موفقیت پرتاب نمود. این موشک که کاوشگر2 نام دارد شامل یک آزمایشگاه فضایی و نمایشگر داده و واحد پردازش می باشد. این موشک ایرانی کاملا توانایی رساندن حداکثر بار خود و بازگشت به جو زمین رابا درجه ی بالایی از دقت داراست. دو پرواز آزمایشی دیگر قبل از فرستادن یک ماهواره با موشک بزرگتر «سفیر امید»، انجام خواهد شد. در تابستان این ادعا از سوی ایران مطرح شده بود که به موفقیت یک ماهواره را در فضا قرار داده است.

 

هیچ اطلاعاتی فعلا در دسترس نیست که نشان دهد چه نوع موجودی را قرار است به فضا بفرستیم. در 6 آذر ماه، صدا و سیما اعلام کرد که کاوشگر 2 مأموریت خود را تمام کرده است و به زمین برمی گردد. این موشک توسط متخصصین ایرانی طراحی و ساخته شده است.

بیشتر فن آوری ایران از فن آوری اصلاح شده ی چین و کره ی شمالی نشئت می گیرد. پیش از این، ایران اعلام کرده بود که این برنامه ها هیچ ارتباطی با فن آوری اتمی وی ندارد.

ایران همچنان برای توقف برنامه ی هسته ای خود، تحت فشار بین المللیل قرار دارد. در حالی که بارها اعلام نموده این فعالیتها تماما صلح آمیز و غیر نظامی است.

انسان کنجکاو همواره در جریان پیشرفت علوم مختلف از فضای بالای سر خود غافل نبوده ‌است. و تلاش فوق‌العاده زیادی را جهت گشودن اسرار آن انجام داده‌است. انواع ماهواره‌های فضایی ، سفینه‌های فضایی ، تلسکوپهای گوناگون از جمله ابزار و وسایلی هستند که در این راستا توسط انسان ایجاد شده‌اند.

فیزیک فضا یکی از این شاخه‌های علم فیزیک است که تا اندازه‌ای پاسخگوی هزاران سوال موجود در ذهن بشر در مورد فضا می‌باشد. بخشی از فیزیک فضا که در آن اجرام آسمانی مورد مطالعه قرار می‌گیرد، مکانیک سماوی است. در این بخش نیروهای موثر بر حرکت اجسامی نظیر سیارات ، ماهواره‌ها و پروپهای مصنوعی مورد مطالعه قرار می‌گیرد.

قوانین کپلر

در سال 1619 ، کپلر در مورد حرکت سیارات سه قانون اساسی خود را با استفاده از مشاهدات تیکو براهه بیان کرد. قوانین کپلر که پایه و اساس قوانین نیوتن و مکانیک کلاسیک برای حرکت سیارات است، عبارتند از :

- حرکت سیارات به ‌دور خورشید در یک مدار بیضوی انجام می‌گیرد که خورشید در یکی از کانونهای آن بیضی قرار دارد.

- مدار یک سیاره به ‌دور خورشید ، سطحی را تشکیل می‌دهد که این سطح جاروب شده توسط خط واصل بین سیاره و خورشید با زمان حرکت سیاره نسبت مستقیم دارد.

- نسبت بین مربع دوره تناوب گردش هر سیاره و مکعب نصف محور بزرگ مدار بیضوی ، در مورد هر سیاره منظومه شمسی عدد یکسانی است.

بقیه در ادامه مطلب

بیش از پنج میلیون سال است که هر از گاهی اخباری بشقاب پرنده ها و انسان های فضایی گزارش شده است. تا کنون هزاران برگ پرونده محرمانه برای اثبات وجود این پدیده ها تحت بررسی قرار گرفته اند ولی هنوز هم  بسیاری از جوانب مربوط به فضایی ها ناشناخته باقی مانده است. موضع دانشمندان نسبت به این گزارشات نیز وضعیت را بغرنج تر مینماید. به نظر میرسد که آن ها میل دارند این حرف ها را رد کنند ولی باز هم چندان به حرف خود اطمینان ندارند. فضایی ها ارتباط نزدیکی به ارتش علوم و سیاست های تحقیقاتی قدرت های جهانی دارند و این موضوع در برخی مدارک محرمانه موسسات سری دولت هایی همچون آمریکا مثل CIA  و FBI وزارت اطلاعات ناسا NORAD (فرمانداری دفاع هوایی آمریکای شمالی) وجود دارد. برخی بر این باورند که این موسسات نه تنها از مجود فضایی ها آگاه هستند بلکه سعی دارند تکنولوژی هایی شبیه به تکنولوژی فضایی ها را نیز بسازند و ظاهرا به دانشمندان گفته شده است چشم خود را بر روی این موضوع ببندند و در نتیجه موسسات سری به راحتی آزمایشات مخفی خود را انجام میدهند. لئو ناردو اسپرینگ فضایی شناس آمریکایی از طریق منبعی موثق (که میل دارد نامی از او ذکر نشود) مدرکی به دست آورد که حکایت از وجود موجودات فضایی داشت. این مدرک متعلق به شانزدهم جولای سال 1947 است و ظاهرا قطعه ای از یک شی پرنده است. در آن سال پس از کشف این شی وقتی واحد های نظامی و نیروی هوایی آمریکا این قطعه را مورد بررسی قرار دادند به این نتیجه رسیدند که به دلایل مختلفی ممکن نیست ساخت کشور آمریکا باشد و با اطلاعات دقیقی که دارند شوروی نیز نمیتوانسته آن را بسازد. وقتی کارشناسان نظامی آن شی را دقیق تر مورد بررسی قرار دادند قطعه ای شبیه به یک موتور اتمی داخل آن یافتند. احتمالا این نیروگاه شبیه به یک تبادل گر حرارتی عمل میکرده است. یک قطعه پرنده نیز در قسمت جلویی این شی قرار دارد. دلایلی در دست است که نشان میدهد این شی با کنترل از راه دور هدایت میشده است. آیا این وسیله دلیلی بر وجود آدم فضایی های کاملا پیشرفته نیست؟ و به گفته ی این محقق جالب اینجاست که آن موسسات سری ابر قدرت های دنیا از این وسیله بهره گرفته اند و از روی آن بمب های اتمی را ساختند.   آدم فضایی ها در ماه   در سال 1969 سفینه"آپولو 11"به ماه فرستاده شد. گروه فضانوردان از جمله "آرمسترانگ" "کالینز" "اولدرین" پس از چندین ساعت حرکت به سوی ماه خبر دادند که چند گلوله ی نورانی اطراف پایه های سفینه هستند و با همان سرعت به دنبال آن حرکت میکنند. این گزارش کارکنان مرکز کنترل را نگران کرد. سه روز گذشت و هیچ انفجاری رخ نداد و آن ها به ماه رسیدند. دستیار آرمسترانگ سال ها بعد در این باره می گفت گلوله های نورانی در فاصله سه فوتی ما بودند. سه بشقاب پرنده با قطرهای 15 تا 30 متر. مثل اینکه از یک مخزن اصلی جدا شده بودند. صداهای عجیبی از فرستنده ها می آمد. آرمسترانگ موج فرستنده را عوض کرد و به اوپراتور گفت: میخواهم بدانم جریان چیه؟ اوپراتور خبر نداشت چه شده است و گفت: چی شده؟ آنجا اوضاع خوبه؟ یکی از فضانوردان گفت:قربان یک چیزهای بزرگی کنار دهانه ی انفجار سفینه هستند. خداوندا مثل اینکه روی آن نشسته اند انگار اذ روی ماه دارند ما را نگاه میکنند پنج ساعت بعد که روحیه ها کمی بهتر شد آرمسترانگ و اولدرین تصمیم گرفتند از سفینه خارج شوند و به کالینز گفتند در سفینه آماده بماند تا در صورت بروز خطر به سرعت از ماه فرار کنند. دو فضانورد از سفینه خارج و در تاریکی گم شدند. در حالی که خانوادهاشان با چشمانی هراسان بر روی زمین به مونیتور ها خیره بودند. زمان به کندی میگذشت تا اینکه بالاخره آرمسترانگ و اولدرین بازگشتند و آرمسترانگ آن جمله تاریخی را گفت برای یک مرد قدم کوچکی است اما برای بشریت پرشی بلند. آن ها اثری از آن شی های فضایی پیدا نکرده بودند اما سال های پس از آن فضانوردان بارها و بارها چیزهای مشکوکی را در اطراف خود دیده اند. آیا فضایی ها وجود دارند؟ در حالی که هرگز سند مطمئنی از وجود موجودات سیارات دیگر در دست نیست ولی بسیاری از مردم(یکیش خود من مگه میشه؟)نمیتوانند قبول کنند که در کهکشانی به این بزرگی که اندازه آن در حدود صد هزار سال نوری است هیچ موجود زنده دیگری نباشد این موضوع تا حدی پیش رفته است که در سالهای اخیر توجه خیلی ها به دولت آمریکا و ارتباط آن با فضایی ها جلب گشته و در این رابطه داستان های زیادی بر سر زبان ها افتاده و فیلم های زیادی ساخته شده است و راست یا دروغ افراد بسیاری گزارش داده اند که با چشمان خود آدم فضایی ها را دیده اند. اینم از این دفعه ی بعد( 2یا 3 روز دیگه) چند تا داستان از گزارش انسان هایی که فضایی هارو دیده میذارم امیدوارم خوشتون اومده باشه و بیاد

ابتدا این مطلب را تمام و کمال بخوانید تا در مورد جزئیات آن بحث کنیم.

«مشاهده بشقاب‌پرنده‎ها (یوفو) به ویژه در اواسط قرن بیستم در نقاط مختلف جهان بارها و بارها گزارش شد، به حدی که دیگر نادیده گرفتن اشیای عجیب و غریبی که هر ازچند گاهی در آسمان رویت می‌شدند، بدون این‌که هیچ توضیحی بتوان درباره ماهیت‌شان ارائه کرد، ممکن نبود. در این راستا سرویس‌های ویژه در کشورهای مختلف دنیا شروع به احداث واحدهای محرمانه و خاص برای دفاع هوایی کردند و لابراتوارهای مخفی برای تحقیق درباره این وقایع شکل گرفت. اخبار محرمانه‌ای که هرازگاهی از این لابراتوارها و مراکز تحقیقاتی سری به بیرون درز می‌کند، بیانگر آن است که دانشمندان پس از این همه سال تحقیق و بررسی موفق شده‌اند قطعاتی از سفینه‌های بیگانگان فضایی و یا حتی خود فضایی‌ها را مورد مطالعه قرار دهند. به هرحال با گذشت زمان، علم به طور قطع این مشکل را نیز از سر راه برمی‌دارد، چنان‌که برخی شواهد حاکی از آن است که در این عرصه کشفیات خارق‌العاده‌ای انجام شده است و شاهد این مدعا اخبار جنجالی و مهیجی است که به تازگی از گروه تحقیقاتی «SETI» به بیرون درز کرده است. این گروه با عنوان «مرکز ویژه تحقیقات و جمع‌آوری اطلاعات درباره فضایی‌ها» یک سازمان مستقل غیرتجاری است. در این اخبار چنین آمده است: «۳ سفینه غول‌پیکر به سمت زمین در حرکت‌اند، بزرگ‌ترین آن ها ۲۴۰ کیلومتر پهنا دارد و ۲ سفینه دیگر کوچک‌ترند. در حال حاضر این اشیاء فضایی خارج از مدار پلوتن هستند.

بقیه در ادامه مطلب